Mislead

Czuję się o pięćdziesiąt lat opóźniony. Dopiero teraz przeczytałem „Wściekłość i wrzask” Faulknera. Takie książki powinno się czytać pod koniec życia (czyżbym coś przeczuwał?), kiedy wszystkie inne – gorsze książki – mamy już za sobą. No jasne że przesadzam, bo wystarczy miesiąc i można znów próbować czytać Flauberta, albo Zolę, byle nie dzień po, bo wtedy czuję się jakbym musiał jeść chleb z masłem po pieczonej kaczce. Można to przeżuwać, ale radości w tym nie znajdę.

Stary rok zakończony, nowy jeszcze nie rozpoczęty, jesteśmy w pustce między jednym a drugim czasem. W pustce nie ma przemijania, więc można wiecznie trwać zrobiwszy sobie gniazdko ze szczęścia albo z poczucia nieszczęścia, jak kto lubi. O pustce się nie pamięta, więc można robić rzeczy, których potem nie będzie żal. Z pustki można wyciągnąć też dobrą naukę, może ktoś mi powie jaką?

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Jedna odpowiedź na „Mislead

  1. SL pisze:

    W pustce łatwiej zobaczyć drugiego człowieka.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s